آدمیان هستند که تاریخ خود را می سازند
آدمیان هستند که تاریخ خود را می سازند ولی نه آنگونه که دلشان می خواهد ، یا در شرایطی که خود انتخاب کرده باشند . بلکه در شرایط داده شده ای که میراث گذشته است و خود آنان به طور مستقیم با آن درگیرند . بار سنت همه ی نسل های گذشته با تمامی وزن خود بر مغز زندگان سنگینی می کند . و حتی هنگامی که این زندگان گویی بر آن می شوند تا وجود خود و چیز ها را به نحوی انقلابی دگرگون کنند ، و چیزی یکسره نو بیافریند ، درست در همین دوره های بحران انقلابی است که با ترس و لرز از ارواح گذشته مدد می طلبدند . نام هایشان را به عاریت می گیرند ، و شعار ها و لباسهای شان را ، تا در این ظاهر آراسته و درخور احترام ، و با این زبان عاریتی بر صحنه ی جدید تاریخ ظاهر شوند .
< کارل مارکس>